6 - نظر فيروزآبادى مجدالدّين محمّدبن‌يعقوب شيرازى فيروزآبادى در پايان كتابش « سفرالسّعادة » گويد : « از مشهورترين ساختگىها در فضايل ابوبكر ، اين حديث است : خداوند در روز قيامت براى مردم به طور عمومى و براى ابوبكر به طور خاص تجلّى مىكند . و حديث : خداوند چيزى در سينه‌ام نريخت جز اين كه آن را در سينه‌ى ابوبكر ريختم . و حديث : هر گاه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم به بهشت اشتياق پيدا مىكرد ، ريش [ ابوبكر ] را مىبوسيد . و حديث : من و ابوبكر همانند دو اسب مسابقه هستيم ، و حديث : خداوند متعال هنگامى كه ارواح را برگزيد ، روح ابوبكر را برگزيد و همانند اين‌ها كه از افتراهايى است كه به بداهت عقلى باطل‌بودنش معلوم است . » پس آيا جايز است استناد به اين سخن و اعتماد بر آن ، در جهت اثبات دانش ابوبكر ؟ به جان خودم اين از زشت‌ترين زشتىها و ناپسندترين كارها و آشكارترين دروغ‌هاست ! ! 7 - نظر فتنى محمّد طاهر گجراتى فتنى به ساختگى بودن اين حديث تصريح كرده ، چنين گويد : « در كتاب خلاصه آمده : خداوند چيزى در سينه‌ام نريخت جز اين كه آن را در سينه‌ى ابوبكر ريختم . ساختگى است . » « 1 » 8 - نظر قارى قارى در « الموضوعات الكبرى » به نقل از ابن‌قيّم گويد : « از آن‌چه نادانانِ منتسب به اهل سنّت در فضل ابوبكر ساخته‌اند اين حديث است : خداوند براى مردم به طور عمومى و براى ابوبكر به طور خاص تجلّى مىكند

--> ( 1 ) . تذكرة الموضوعات / 93 .